فرقی نمی کنه شما چطوری زندگی کنی، کسب و کار خودتون رو راه بندازید یا توی یک شرکت معمولی کار کنید، بچه دار بشيد يا نشيد، دور دنيا سفر کنید یا تموم عمرتون رو تویه شهر بمونید، پنج بار در هفته به باشگاه برید یا هر شب روی مبل لم بدید، هر کاری که انجام بدین، یک نفر پیدا میشه که ازتون انتقاد کنه و شما رو بابتش سرزنش کنه، ایرادگیرها و افرادی که به سختی میشه باهاشون کنار اومد، همیشه همه جا هستن.

هميشه يه نفری هست که بالاخره دلیلی پیدا کنه تا کمبودها، نقاط ضعف، منفی بافی‌ها و ترس‌های خودشون رو، روی شما و زندگیتون فرافکنی کنه و شما راهی ندارید جز اینکه باهاش کنار بیاید. اگه دوست دارید یاد بگیرید که چطور در برابر منتقدین تون عمل کنید، حتما این مطلب رو بخونید.

واکنش مناسب در برابر انتقاد عیر منصفانه چیست؟

خیلی راحته که از منتقدین خارجی گله کنیم، ولی اصولا بزرگترین منتقد زندگی شما، بين دو تا گوش خودتون زندگی میکنه. اینکه موفق بشید همه جرأت و توانتون رو جمع کنید و از ترس ها، آسیب پذیری ها و ابهامات خودتون عبور کنید، بزرگترین چالشیه که در سر راه رسیدن به اهدافتون باهاش روبه رو می‌شید. وقتی یه کاری رو تازه شروع می‌کنید، این انتقادات بقيه نیست که شما رو عقب نگه میداره، ذهن لعنتی خود ماست که این وسط نگرانه که نكنه بقيه فكر كنن ما یه احمقیم که داریم کار مورد علاقمون رو انجام میدیم!

نباید یادمون بره که گاهی ممکنه یه عمر طول بکشه تا ما بالاخره بفهمیم که آدم‌ها اگر ما رو قضاوت می‌کنن، به این معنی نیست که به انتخاب های ما برای انجام کارهای متفاوت و بیان نظرات‌مون، اهمیت میدن. تجربه به من یکی نشون داده که همیشه ایرادگیرها، انتقاد می‌کنن و رد میشن.

این یعنی، شما می تونین به راحتی نادیده‌شون بگیرید و به انجام دادن فعالیت مورد علاقه خودتون ادامه بدید. ولی من میدونم که این حرف گفتنش راحته، در حالیکه عمل کردن بهش می‌تونه کار سختی باشه، چون همه ما دوست داریم مورد تأیید قرار بگیریم. میدونم که هر وقت تصمیم می‌گیرم یه کار ریسکی انجام بدم و کار متفاوتی نسبت به دیدگاه عموم رو انجام بدم، با خودم فکر می‌کنم، نظر دوستام چی می‌تونه باشه؟ آیا اصلا باید به نظر بقيه اهميت بدم و نگرانش باشم یا نه؟ در نهایت به این نتیجه رسیدم که اینکه چیزی به دنیای اطرافم ارائه بدم، از حفظ کردن خودم از انتقادات، مهم تره. شما یا می تونید برای اونچه که خلق می کنید، مورد قضاوت قرار بگيريد، يا تا ابد، برای پنهان کردن ایده هاتون، نادیده گرفته بشید. من قضاوت شدن رو انتخاب کردم.

بد از خوب، قویتره !

در تحقیقی با عنوان بد از خوب، قوی تره! در مورد مطالعات آکادمیکی صحبت میشه که ثابت کرده ما اصولا، انتقاد رو بيشتر از تحسين، يادمون می‌مونه. حتی افراد شاد و مثبت‌نگر هم، اتفاقات بد رو بيشتر از اتفاقات خوب، به حافظه‌شون می‌سپارن. در واقع کارکرد ذهن به گونه‌ایه که 5 اتفاق خوب، فقط می تونه یک اتفاق بد رو، پوشش بده! چراکه اصولا همه امون، احساسات منفی رو با شدت و جزئیات بیشتری، به خاطر می سپاریم.

در ادامه به راهکاری که به کمکش می تونیم از این مشکل عبور کنیم می پردازم.

روی جاده تمرکز کنه، نه روی دیوار

خیلی از اینکاره های اتومبیل رانی، ماريو آندرتی (Mario Andretti) رو موفق ترین فرد در این رشته میدونن. ایشون برنده خیلی از سخت‌ترین و خفن‌ترین مسابقه‌های اتومبیل رانی بوده. در طی مصاحبه‌ای که ایشون با مجله موفقیت آمریکا داشته، ازش پرسیدن که بهترین توصیه‌ای که می‌تونه برای تازه کارهایی که به دنبال موفقیت در این رشته هستن، داشته باشه، چيه؟ ایشون جواب داده: به دیوار نگاه نكنيد، چون ماشین
تون به همون جایی میره که چشماتون بهش نگاه می‌کنه! وقتی داری با 200 کیلومتر ماشینت رو می‌رونی، باید روی جاده روبروت تمرکز کنی، اگر به دیوار نگاه کنی، در نهایت بهش برخورد می‌کنی. همین توصیه رو در مورد زندگی، کار و مقابله با ایرادگیرها هم می‌شه به کار برد.

انتقاد و انرژی منفی که از طرف بقیه به سمت شما میاد، مثل دیوار می مونه. اگر روش تمرکز کنید، درست به سمتش مي‌ريد. احساسات منفی، خشم و شک و تردید، وجودتون رو اشباع می‌کنه. ذهن شما، دقیقا همونجایی میره که توجه‌تون به سمتش هست. انتقاد و انرژی منفی دیگران، جلوی رسیدن شما به اهدافتون رو نمی‌گیره، ولی می‌تونه شما رو گمراه کنه. اما، اگر روی جاده و حرکتتون تمرکز کنید، می‌تونید از موانع و دیوارهایی که نزدیک تون قرار دارن، بگذرید.

این راهکار مورد علاقه من در مقابله با انتقاده. وقتی کسی نظری منفی به سمت شما روانه می‌کنه، ازش به عنوان انگیزه‌ای برای تمرکز و تعهد دوباره نسبت به کارتون استفاده کنید. برخی از افراد اصرار دارن که همه چیز روشخصی کنن و از کار بقيه تا جایی که می‌تونن ایراد بگیرن، زندگی کوتاه‌تر از اونیه که بخواید نگران راضی کردن چنین آدم‌های سختگیری باشید، پس پیشنهاد به شما اینه: روی جاده تمرکز کنید، نه ديواره

حالا از اینجا به بعد چیکار کنیم؟

1. اول از همه، ایرادگیر نباشید. اون کسی که کار بقیه افراد رو زیر سوال می بره نباشید. دنیا به افراد بیشتری نیاز داره که استعدادها، ایده‌ها و افکارشون رو باهاش به اشتراک بگذارن. جمع کردن جرأت برای انجام این کار، می‌تونه خیلی سخت باشه، این افراد شجاع رو حمایت کنید.

2. اگر مقابل انتقاد‌های سفت و سختی قرار گرفتيد، اجازه نديد که ديوار، جلوی دیدتون به جاده رو بگیره. روی مسیرتون تمرکز کنید. هو کردن آدم‌ها رو نادیده بگیرید، معمولا افرادی که هو می‌کنن، ارزون ترين بلیط‌های ورزشگاه رو خريدن.

3. در آخر و مهم تر از همه، هرجوری که احساس راحتی می کنید، انتخاب کنید. آدم‌ها به هر حال، شما رو قضاوت می کنن.

Rate this post