سرطان سینه علائم مشخصی دارد که اگر به موقع تشخیص داده شود، درمان آسان تر خواهد بود. در ادامه تمامی علائم سرطان سینه و روش های تشخیص آن مطرح شده است.

علائم سرطان پستان چیست؟

علائم سرطان پستان در افراد مختلف متفاوت است. بهترین راه این است که با بافت طبیعی پستان خود آشنا باشید و در صورت بروز هرگونه تغییر، به پزشک خود مراجعه کنید تا در صورت نیاز تست های لازم انجام شود. باید توجه داشت که در زنانی که ماموگرافی انجام می دهند، بسیاری از توده ها قبل از بروز هر گونه علامتی تشخیص داده می شود. علاوه بر این در اغلب موارد سرطان پستان در مراحل ابتدایی هیچ گونه علامتی ندارد. علائم شایع سرطان پستان عبارتند از:
۱. یک جرم یا توده یا هر تغییری در بافت پستان که جدید است و در طول زمان باقی می ماند. ۸۰ تا ۹۰ درصد توده های موجود در پستان خوش خیم بوده و سرطانی نیستند.
۲. اگر توده ای که قبلا در پستان وجود داشته بزرگ تر شود، و یا کل پستان تغییر سایز داشته باشد (به شکل قابل ملاحظه ای بزرگتر و یا کوچک تر شود) باید از نظر سرطانی بودن بررسی شود. توده های دردناک معمولا سرطانی نیستند.
٣. ایجاد چروک یا فرورفتگی در پوست پستان
۴. تغییر در شکل پستان
۵. ترشحات شفاف یا خون آلود از نوک پستان
۶. قرمزی، پوسته پوسته شدن و یا التهاب در نوک پستان
۷. قرمز، گرم و متورم شدن پستان
۸. وجود توده در ناحیه زیر بازو یا زیر بغل
9. تغییر در جهت قرارگیری نوک پستان
توجه داشته باشید که هیچ کدام از این علائم همیشه به این معنی نیست که شما به سرطان پستان مبتلا شده اید، اما هر تغییری را باید با پزشک خود در میان بگذارید زیرا ممکن است علامتی از بیماری های دیگر نیز باشند.

روش های تشخیص سرطان پستان

روش های تشخیص سرطان پستان

از روش های مختلفی برای تشخیص قطعی سرطان پستان استفاده می شود. تا حدود ۹۰ درصد از توده های موجود در پستان خوش خیم هستند (یعنی سرطانی نیستند، ولی در صورت وجود توده باید سونوگرافی، ماموگرافی و گاهی بیوپسی (نمونه برداری انجام شود تا بطور قطعی مشخص شود که توده ها بدخیم یا سرطانی نیستند. بسیاری از توده های خوش خیم در طول سیکل ماهانه تغییر سایز می دهند، بنابراین ممکن است پزشک یک توده یا جرم را از نظر کوچک شدن، بزرگ شدن و یا ناپدید شدن در طول یک سیکل مورد ارزیابی قرار دهد.
وقتی با لمس متوجه وجود یک توده در پستان خود می شوید، و یا زمانی که طی ماموگرافی غربالگری مورد مشکوکی دیده می شود، معمولا پزشک دستور انجام یک ماموگرافی تشخیصی را می دهد. این نوع از ماموگرافی نشان می دهد که آیا توده خوش خیم است یا بررسی های بیشتری باید انجام شود. به طور کلی روش هایی که برای تشخیص سرطان سینه استفاده می شوند عبارتند از:

١. سونوگرافی
وقتی یک مورد غیرطیعی در یک ماموگرافی تشخیصی دیده می شود، می توان با انجام سونوگرافی وجود توده را قطعی کرد. همچنین سونوگرافی نشان می دهد که این توده حاوی مایع است یا یک توده توپر. کیست های حاوی مایع تقریبا همیشه خوش خیم هستند. اما در مورد توده های توپر باید بیوپسی انجام شود تا مشخص شود سرطانی هستند یا خیر. علاوه بر موارد ذکر شده، از تصویر سونوگرافی به عنوان راهنما برای محل برداشتن نمونه توسط سوزن بیوپسی نیز می توان کمک گرفت.

۲. ام آر آی (MRI)
از این روش معمولا زمانی استفاده می شود که فرد مبتلا به بیماری پاژه (نوعی بیماری شایع استخوانی) باشد، غدد لنفاوی برجسته در ناحیه زیر بغل داشته باشد، و زمانی که نتیجه ماموگرافی و سونوگرافی منفی گزارش شده اما همچنان احتمال ابتلا به سرطان وجود دارد. گاهی از ام آر آی به عنوان راهنما برای انجام بیوپسی نیز استفاده می شود. همانطور که در مورد ماموگرافی گفته شد، ام آر آی تشخیصی نیز با ام آر آی غربالگری فرق دارد.

۳. بیوپسی
اگر تصویربرداری های تشخیصی تایید کنند که احتمالا سرطان پستان وجود دارد، معمولا آزمایش دیگری از طریق انجام بیوپسی (نمونه برداری) انجام می شود. طی این آزمایش، قسمتی از بافت پستان برداشته شده و برای پاتولوژیست ارسال میشود تا نمونه زیر میکروسکوپ بررسی گردد.
برای انجام بیوپسی یک سوزن وارد توده می شود تا تعدادی سلول یا بخشی از توده را خارج کند. اگر بیوپسی وجود کیست را تأیید کند معمولا نیازی به انجام بیوپسی مجدد نیست، در غیر این صورت ممکن است بیوپسی های بعدی نیز انجام شوند. برای اطمینان از اینکه نمونه برداری از محل صحیح انجام می شود، از نتایج تصویر برداری سونوگرافی، ماموگرافی یا ام آر آی استفاده می شود. انواع مختلفی از بیوپسی وجود دارد که انتخاب آن بستگی به میزان سلولی دارد که باید خارج شود. استفاده از سوزن های بسیار نازک، استفاده از سوزن های ضخیم تر و یا عمل جراحی جهت خارج کردن بخشی از توده از انواع این روش ها می باشند.
متخصص پاتولوژی همچنین سلول های سرطانی را از نظر وجود گیرنده های استروژن، پروژسترون و 2-HER بررسی می کند. تعیین وجود هر گونه از این گیرنده ها می تواند به تعیین نوع بیماری و روند درمان بیمار کمک کند.

Rate this post